Leszek Czarny

 

 

Urodzony między 1240 a 1242 rokiem, syn Kazimierza Konradowica, księcia Kujaw i Konstancji, córki Henryka Pobożnego. W 1263 roku został udzielnym księciem ziemi sieradzkiej. Cieszył sie protekcją swego kuzyna, księcia krakowskiego Bolesława Wstydliwego i z jego woli objął w 1279 roku tron krakowski. Prowadził liczne walki: z Rusią, książętami śląskimi, Jadźwingami, Litwinami i Tatarami oraz z księciem mazowieckim Konradem II pretendującym do władzy w Krakowie. W polityce wewnętrznej złamał spisek możnych sprzyjających Konradowi II i popierał mieszczan. Zmarł bezpotomnie w 1288 roku w Krakowie.

 

1

 

 1279 - Panowanie Leszka Czarnego (do 1288) i Przemysła II (w Wielkopolsce, do 1296). Klęska głodu na Mazowszu;

1280 - Najazd księcia halickiego i przemyskiego Lwa Daniłowicza na Małopolskę. Zwycięstwo Leszka Czarnego pod Goźlicami i wyprawa odwetowa na Ruś;

1281 - Zjazd w Baryczy: książę wrocławski Henryk IV Probus więzi podstępnie zwabionych książąt;

1282 - Odparcie ataku Konrada czerskiego na Sandomierz przez Leszka Czarnego. Stłumienie buntu wojewody Janusza. Pokonanie Jadźwingów mad Narwią i Litwinów nad Równem przez Leszka Czarnego;

 

1a

 

Jest lato roku pańskiego 1282. Litwini i Jadźwingowie panoszą się na Lubelszczyźnie. Leszek Czarny, książę krakowski rusza naszemu miastu na pomoc. Droga z Krakowa jest długa. Gdy wojska w końcu docierają nad Bystrzycę, wroga już nie ma - odjechał na wieść o potężnym władcy. Znużony Leszek zasypia pod dębem.

We śnie przychodzi do niego święty Michał Archanioł. Podaje mu królewski miecz i rzecze: Leszku, synu Kazimierza, goń za wrogiem.

Leszek i jego wojska gnają natychmiast za najeźdźcą. I klęska dotyka Litwinów, klęska dotyka Jadźwingów z ręki księcia. Z wdzięczności za zwycięstwo Leszek Czarny ścina dąb, pod którym śnił, a jego pień czyni podstawą ołtarza. Ołtarz zaś staje się częścią ufundowanej przez księcia świątyni, która przez sześć wieków służyć będzie mieszczanom Lublina.

 

1283 - Zakończenie podboju Prus przez Krzyżaków;

 

2

 

Zajęcie ziemi gniewskiej przez Krzyżaków. Zakończenie podboju Prus przez Krzyżaków.

 

1284 - Najazd Henryka IV Probusa na Wielkopolskę; Sprowadzenie Franciszkanów do Legnicy;

 

4

 

1285 - Najazd Litwinów na ziemię lubelską. Bunt możnych Krakowa przeciwko Leszkowi Czarnemu. Synody w Łęczycy (drugi w 1287), zwołane przez arcybiskupa Jakuba Świnkę. Ustawy broniące zagrożonego germanizacją języka polskiego;

1286 - Otoczenie murami Krakowa;

1287 - Trzeci najazd mongolski (do 1288). Zniszczenie ziemi sandomierskiej i krakowskiej. Przymierze części książąt skierowane przeciwko Brandenburgii. Pierwszy dokument notarialny;

1288 - Panowanie połączone z próbą zjednoczenia ziem polskich przez Henryka IV Probusa (do 1290). Ufundowanie przez Henryka IV Probusa kolegiaty Świętego Krzyża we Wrocławiu;

 

3

 

Złączenie Krakowskiego z dzielnicą wrocławską przez Henryka IV Probusa. Sandomierskie i Sieradzkie złączone z Kujawami Brzeskimi i Łęczyckiem przez Władysława III Łokietka.