Gościmy

Odwiedza nas 14 gości oraz 0 użytkowników.

Licznik odwiedzin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Księga Rodzaju 32; 25-33 Walki Jakuba z aniołem.

 

107

 

108

 

109

 

Św. Łukasz pisze o dwóch aniołach, którzy nagle pojawili się w grobie już po przybyciu tam niewiast (Łk 24, 23).

 

110

 

111

 

Ten obraz przedstawia zmartwychwstanie naszego Pana Jezusa Chrystusa.


Ewangelia mówi, że kilka świętych niewiast, które widzimy po lewej stronie, przyszło, aby zabalsamować ciało Pana Jezusa, gdy nagle nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi: anioł Pański, zstępujący z nieba, przyszedł odwrócić kamień i usiadł na nim.

Przygotowani strażnicy pozostali martwi. Gdy święte kobiety weszły do grobu, przestraszyły się na widok anioła. Ale on im powiedział: „Nie bójcie się, szukacie Jezusa z Nazaretu, który został ukrzyżowany; zmartwychwstał, nie ma go tutaj, tutaj jest miejsce, gdzie został umieszczony”.

 

123

 

Anioł nie pozwala Abrahamowi zabić jego syna Izaaka (Rdz 22, 11).

 

112

 

Abraham - ofiarowanie Izaaka. Medal fi 80 mm, tombak, pięknie patynowany. Medal portugalski, z głębokim reliefem, sygnowany ARMINDO VISEU. Waga 182 g.

 

158

 

159

 

Obraz Święta Katarzyna reprodukowany na znaczku prezentowanego wydania należy do cennych dzieł w zbiorach sztuki europejskiej Słowackiej Galerii Narodowej w Bratysławie. Pochodzi z kolekcji hrabiego Jána Pálffy'ego iw 1907 roku został z pewnymi wątpliwościami oznaczony jako dzieło włoskiego malarza z XVII wieku. Dopiero w 1977 roku profesjonalne badania (dr K. Vaculík) przypisały obraz malarzowi Simonowi Vouetowi, a przypisanie to zostało również zaakceptowane przez literaturę zagraniczną. Na znaczku jest kompozycja atrybutów świętej (złamane koło, miecz, gałązka palmy).


Po pojmaniu była przymuszana do złożenia ofiary bogom. Odmówiła, wyznając wiarę w Pana Boga Jedynego. Wówczas cesarz zarządził dysputę między Katarzyną a pięćdziesięcioma tamtejszymi filozofami i retorami. Katarzyna pokonała swoich adwersarzy, udowadniając prawdziwość chrześcijaństwa i doprowadziła wielu z nich do wiary w Pana Chrystusa. Miała wtedy 18 lat. Cesarz rozgniewany obrotem sprawy skazał ją na tortury: smagano ją żyłami wołowymi tak, że jej ciało było jedną wielką raną; morzono ją głodem; łamano jej kości. Modlitwa Katarzyny sprawiła, że podczas miażdżenia kołem zstąpił anioł i spowodował, że rozpadło się ono w rękach kata. Na widok jej bohaterstwa w czasie znoszenia mąk miało nawrócić się kilkuset żołnierzy i oprawców. Ostatecznie wykonano wyrok śmierci przez ścięcie prawdopodobnie między rokiem 307 a 312.


Poczta Słowacji w roku 2003 wydała ten arkusik ze św. Katarzyną Aleksandryjską.

 

113

 

Jakub widzi we śnie drabinę pełną aniołów zstępujących na ziemię z nieba i wstępujących do nieba z ziemi (Rdz 28,12).

 

114

 

115

 

129

 

Anioł Pański wybawia św. Piotra z więzienia (Dz 12, 7-11).

 

116

 

Anna i Joachim byli bezdzietni. Małżonkowie daremnie modlili się i dawali hojne ofiary na świątynię, aby uprosić sobie dziecię. Joachim, będąc już w podeszłym wieku, udał się na pustkowie i tam przez dni 40 pościł i modlił się o Boże miłosierdzie. Wtedy zjawił mu się anioł i zwiastował, że jego prośby zostały wysłuchane, gdyż jego małżonka Anna da mu Dziecię, które będzie radością ziemi.


I oto Anioł Pański stanął i rzekł: „Anno, Anno. Wysłuchał Pan Bóg modlitwę twoją. Poczniesz i porodzisz, a potomstwo twoje będzie przepowiadane po całej ziemi". rzekła Anna: "Na Boga żywego, czy zrodzę chłopca, czy dziewczynkę, zawiodę je w darze Panu, Bogu mojemu, i dziecko to będzie Mu służyło po wszystkie dnie swego żywota” (Protoewangelia Jakuba 4, 35-41).

 

117

 

118

 

W 1585 roku Maerten de Vos namalował rodzinę Świętej Anny. Legenda o życiu św. Anny powstała w XIII wieku. Według tej legendy Anna wyszła za mąż trzykrotnie. Miała córkę z każdego małżeństwa. Była już starszą kobietą, kiedy urodziła Maryję, matkę Chrystusa. Na obrazie Maryja siedzi pośrodku z Dzieciątkiem na kolanach. Obok niej jest jej kuzynka Elżbieta, a nie jak zwykle jej matka, Święta Anna. Jej syn Jan Chrzciciel stoi przed Elżbietą. W starszym małżeństwie po prawej stronie pasażu poznajemy Annę i jej pierwszego męża Joachima oraz ich córkę Marię. Z przodu po lewej i prawej stronie są przyrodnie siostry Marii. Z tyłu widzimy od lewej do prawej Zebedeusza, Zachariasza i Józefa, mężów przyrodniej siostry Marii, Elżbiety i Marii. Widok w centrum ukazuje scenę spotkania Maryi i Elżbiety.

 

155

 

 Gdy Eliasz odpoczywał pod drzewem janowca odezwał się doń głos anioła : "Wstań, jedz; bo jeszcze daleką drogę masz" (1Krl 19:5).

 

119